cuda

cuda się dzieją, codziennie takie małe, wręcz powszednie cuda życia, przyjaźni, empatii. dzieją się też cuda przełomowe, wywracające życie do góry nogami, przetrzepujące kieszenie, wyciągające z błota i wsadzające pod prysznic-gorący z mydłem, potem suszące suszarką i psikające perfumami. taki cud mnie dotknął. i w ogóle nie bolało, naprawdę. a bałam się samego strachu-podobno strach jest tylko myślą, do tego świadczącą o braku zaufania.
jestem osobą którą znacie właśnie ze względu na Was. przecież to dla Was się staram, przez wzgląd na Wasze szczęście daję się nawracać. bardzo mi na Was zależy. jesteście garstką osób która po pierwsze trzyma mnie przy życiu a po drugie sprawia że moje życie jest piękne i nigdy się nie nudzę kiedy jesteście blisko. po trzecie... po cichu marzę, wzdycham tęsknie...ale po cichu. może się domyślasz...ale nie wiesz na pewno. tak bardzo chciałabym żebyś wiedział...żebyś się dowiedział tak łagodnie i bez przerażenia w oczach i serca w przełyku
wierzę w cuda. będziesz moim cudem?

uśmiechnij się do mnie

będę wiedziała że mnie lubisz

lubisz mnie?

chcę wiedzieć bardziej

chcę oszaleć z tej świadomości

chcę żeby każda komórka mojego ciała wiedziała

żeby była pewna do granic

nie wiem czy to da mi szczęście

karmię się szczęściem

które sama napisałam

z jednego uśmiechu, być może przypadkowego

rozwijam cały rozdział

to zdradliwa praktyka

jednak bardzo przyjemna przy początku

nie wiem czy dasz mi szczęście które widzę przez pryzmat wyrysowanego w moim wnętrzu wizerunku ciebie

chcę wiedzieć

powiedz mi

uśmiechem, spojrzeniem, gestem

myślą, jeśli umiem czytać w myślach

uśmiechnij się do mnie

będę wiedziała że mnie lubisz

lubię Cię